|
Το Εκπαιδευτικό δάσος
Μπελοκομύτη
Το εκπαιδευτικό δάσος Μπελοκομύτη
αποτελεί μέρος του δημοσίου δασικού συμπλέγματος Αγράφων και
καλύπτει μια έκταση 5.688 στρεμμάτων. Αποτελείται από τρία
δασικά τμήματα (12,14 και 15) και έξι δασοσυστάσεις (12, 14α,
β, γ, 15α, β).
Τα οικοσυστήματα που συνθέτουν το δάσος είναι:
-
τα παραμεσογειακά οικοσυστήματα
της πλατυφύλλου δρυός
-
τα μεσογειακά των ορεινών
κωνοφόρων και ειδικότερα της υβριδογενούς ελάτης
-
τα μεικτά ελάτης/δρυός και
δρυός/ελάτης
-
τα ψευδαλπικά
-
τα παρόχθια οικοσυστήματα
(πλατάνου, ιτιάς κ.ά.)
-
και σε μικροθέσεις τα
υπομεσογειακά οικοσυστήματα πρίνου, γαύρου, οστριάς και
μαλόκεδρου.

Την κυρίαρχη δενδρώδη βλάστηση
συνοδεύει και ποικιλία άλλων ειδών (σφένδαμοι, ορεινή φτέλια,
σοβριές, ιπποκαστανιά, αγριοκεράσια, φλαμουριά κ.ά.),
πολυάριθμοι θάμνοι καθώς και πλούσια ποώδης βλάστηση. Η πανίδα
και ειδικότερα η ορνιθοπανίδα του εκπαιδευτικού δάσους είναι
ιδιαίτερα πλούσια και ενδιαφέρουσα για μελέτη και παρατήρηση.
Οικολογικά
Μονοπάτια
Η προσπέλαση των δασικών τμημάτων
και συστάδων του εκπαιδευτικού δάσους γίνεται και με
πεζοποριακά μονοπάτια συνολικού μήκους 38,5 περίπου
χιλιομέτρων, τα οποία ακολουθούν παραδοσιακές διαδρομές και
διέρχονται από σημεία και θέσεις ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.
-
Μονοπάτι 1 (Μ1) :
Μπελοκομύτης - Λίμνη
-
Μονοπάτι 2 (Μ3) :
Λίμνη - Ζυγογιαννέϊκα
-
Μονοπάτι 3 (Μ3) :
Λίμνη - Παρατηρητήριο
-
Μονοπάτι 4 (Μ4) :
Ρ.Γαλατάδες - Ζυγογιαννέϊκα
-
Μονοπάτι 5 (Μ5) :
Παρατηρητήριο - Ζυγογιαννέϊκα
-
Μονοπάτι 6 (Μ6) :
Ζυγογιαννέϊκα - Αγραφα Ν. Ευρυτανίας
|
Χαρακτηριστικά Μονοπατιών |
| |
Μ1 |
Μ2 |
Μ3 |
Μ4 |
Μ5 |
Μ6 |
|
Μήκος (m) |
1000 |
1650 |
2500 |
1500 |
2400 |
32000 |
|
Υψόμετρο (m) |
920-800 |
800-1160 |
800-1200 |
960-1160 |
1200-960 |
900-1800 |
|
Κλίσεις (%) |
40-60 |
30-60 |
20-90 |
10-30 |
10-20 |
30-60 |
|
Διάρκεια |
20΄-30΄ |
40΄-60΄ |
60΄-90΄ |
20΄-35΄ |
30΄-40΄ |
11h
- 15h |
|
Δυσκολία |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

Χλωρίδα -
Βλάστηση Περιοσχής
Η χλωρίδα της περιοχής περιλαμβάνει
περίπου 650 είδη και υποείδη. Χαρακτηριστικά στοιχεία αυτής της
σύνθεσης αποτελούν :
-
Ο μεγάλος αριθμός
φυτικών ειδών της ημιορεινής, ορεινής και υπαλπικής ζώνης.
-
Η περιοχή
αποτελεί για πολλά είδη το νοτιότερο και για άλλα το
βορειότερο σημείο εξάπλωσής τους
-
Η περιοχή ως
τμήμα της οροσειράς της Πίνδου, δεν είναι απομονωμένη γι'αυτό
και λείπουν τοπικά ενδημικά είδη
-
Μόνο λίγα είδη,
όπως τα Trifolium glomeratum, Achilea
pindicola κ.ά. είναι ενδημικά των Ελληνικών βουνών αλλά
όχι σπάνια
-
Ως αξιόλογες
χλωριστικές εμφανίσεις μπορούν να μνημονευτούν:
-
Η ύπαρξη δυο
συγγενών εμφανίσεων του γένους Anemone,
της A. blanda και της
A. apennima
-
Η συνύπαρξη
τριών υποειδών της Viola alba (scotophylla,
dehnhardtii, thessala)
-
Η ύπαρξη
τριάντα διαφορετικών ειδών του γένους
Trifolioum
-
Επίσης το γένος
Geranium αντιπροσωπεύεται από 11
είδη
-
Εμφανίζονται
στην περιοχή πέντε είδη σφενδάμου (Acer)
-
Η συνύπαρξη
κατά θέσεις της Abiew cephalonica
και της A. hybridogenus
-
Τέλος η
εμφάνιση στην περιοχή πολλών ορεοειδών
Πανίδα
Η περιοχή του εκπαιδευτικού δάσους
φιλοξενεί μια αξιόλογη ποιοτικά και ποσοτικά ορνιθοπανίδα. Ο
συνολικός αριθμός ειδών που βρέθηκαν στην περιοχή (67 είδη)
είναι αρκετά ικανοποιητικός. Χαρακτηριστικά είδη είναι ο σπίνος,
ελατοπαπαδίτσα, κοκκινολαίμης, χρυσοβασιλίσκος, καρδερίνα κίσσα
κ.ά. Σημαντικά και αξιοπρόσεκτα είδη θεωρούνταιλόγω της
σπανιότητάς τους ο λευκοτσικνιάς, το όρνιο, χρυσαετός και ο
πετρίτης. Τα ασπόνδυλα του εδάφους εμφανίζονται με μεγάλη
ποικιλία στην περιοχή με ιδιαίτερη έμφασή στις ομάδες των
αρθροπόδων - κολεοπτέρων. Από τα σπονδυλωτά το ενδιαφέρων
εστιάζεται στα θηλαστικά και κυρίως στα σαρκοφάγα, με
χαρακτηριστικούς εκπροσώπους την αλεπού, το λύκο και την
αρκούδα. |